Evolutieleer en Bijna Dood Ervaringen

Het verschijnsel BDE
In de jaren zestig kwamen er krachtige middelen voor reanimatie beschikbaar en sindsdien is het aantal 'bijna dood ervaringen'(BDE) sterk toegenomen. Er verschijnen publicaties over, en getuigenissen van mensen die het meegemaakt hebben.
Is dit verschijnsel vanuit de evolutieleer te verklaren?
Hoe kan men vanuit Bijbels oogpunt dit verschijnsel bezien?

Vanuit de evolutieleer
Veel wetenschappers denken dat bewustzijn en mentale processen gebonden zijn aan fysische en chemische processen in onze hersenen: ik ben mijn hersenen en na mijn dood is mijn bewustzijn weg en ben ik er niet meer. Vanuit deze overtuiging verwacht men dan ook dat er uiteindelijk wel een materiële, darwinistische verklaring voor het menselijk bewustzijn zal komen.
Uit het onderzoek naar bijna-dood-ervaringen bij duizenden mensen blijkt echter dat er bewustzijn is zonder hersenactiviteit. Na een periode van klinische dood, dat wil zeggen geen hartslag, geen ademhaling en geen hersenactiviteit, blijken mensen precies te kunnen vertellen wat er met hen gebeurde toen ze op de operatietafel lagen. Terwijl hun hersenen en hun hele stoffelijke lichaam uitgeschakeld was, waren ze zich toch bewust van 'ik ben er'.
Zolang men bij de evolutieleer nog geen verklaring heeft voor het bewustzijn van de levende mens, zal er helemaal geen verklaring zijn voor dit verschijnsel.

Vanuit de Bijbel en de scheppingsleer
Het onderzoek van bijna-dood-ervaringen wijst op een geestelijke dimensie buiten ons stoffelijke en psychische lichaam. De Bijbel toont de mens ook als een complex wezen met drie aspecten:
1. een tijdelijk stoffelijk lichaam,
2. een ziel met het intellectuele & emotionele,
3. een geest.
Het onderzoek van BDE's ondersteunt wat de Bijbel over het complexe wezen mens schrijft.
In de Bijbel wordt gewaarschuwd voor die onzichtbare geestelijke wereld en wordt verklaard hoe wij vanuit die onzichtbare wereld beïnvloed worden. Meer daarover: www.dewegwijzer.net/BDE.html