Intelligent Design (ID)

Het kernbegrip binnen ID (intelligent ontwerp) is:  'Onherleidbare Complexiteit'. Daarvan is sprake als in een systeem verschillende onderdelen allemaal gelijktijdig aanwezig moeten zijn om het te laten functioneren. Er wordt in de natuur complexiteit gevonden die niet door toeval in kleine stapjes ontstaan kan zijn. De kans op het ontstaan van onherleidbaar complexe systemen is niet heel klein, maar nul. Het is onmogelijk. Met kleine, willekeurige stapjes kunnen uiteindelijk de hoogste bergtoppen bereikt worden, maar zo kom je nooit op de maan.

De huidige ID beweging (2005) distantieert zich nadrukkelijk van het creationisme en claimt dat het zich strikt beperkt tot de natuurwetenschappelijke methode van herhaalbare waarnemingen en logische redeneren, zonder religieuze uitgangspunten. De verdienste van ID is een heldere beschrijving en beoordeling van de ontwikkelingen in de evolutietheorie, die ernstig tekortschiet als wetenschappelijke theorie en als verklarend principe. Het ontwikkelde alternatief is de hypothese van ontwerp op basis van Onherleidbare Complexiteit. ID bouwt aan een theorie die kan aangeven waar de grens ligt tussen complex en onherleidbaar complex. Dat blijkt een lastige klus.

Geen ontwerp zonder ontwerper.
ID toont aan dat toeval geen onherleidbare complexiteit kan verklaren. Daarmee wordt tegelijk het fundament van de evolutieleer aangetast. Het enige alternatief voor blind toeval is een Intelligente Ontwerper.

De Bijbel waarschuwt:

Want hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sedert de schepping der wereld uit zijn werken met het verstand doorzien, zodat zij geen verontschuldiging hebben. Immers, hoewel zij God kenden, hebben zij Hem niet als God verheerlijkt of gedankt, maar hun overleggingen zijn op niets uitgelopen, en het is duister geworden in hun onverstandig hart. (Rom.1:20,21)

Ontwerpen
Home
Eenvoudig voorbeeld